κλαίω, στένομαι, καὶ δόλος οὐδεὶςμὴ ʼκ φρενὸς ὀρθῶς με λιγαίνειν.
Χορόςἰὼ ἰὼ δύσφρονες,φίλων ἄπιστοι καὶ κακῶν ἀτρύμονες,δόμους πατρῴους ἑλόν-τες μέλεοι σὺν αἰχμᾷ.μέλεοι δῆθʼ οἳ μελέους θανάτουςεὕροντο δόμων ἐπὶ λύμῃ.
Χορόςἰὼ ἰὼ δωμάτωνἐρειψίτοιχοι καὶ πικρὰς μοναρχίαςἰδόντες, ἤδη διήλ-λαχθε σὺν σιδάρῳ.