χραίνει σταλαγμοῖς ἱππικῶν ἐκ πλευμόνων.σὺ δʼ ὥστε ναὸς κεδνὸς οἰακοστρόφοςφράξαι πόλισμα, πρὶν καταιγίσαι πνοὰςἌρεως· βοᾷ γὰρ κῦμα χερσαῖον στρατοῦ·καὶ τῶνδε καιρὸν ὅστις ὤκιστος λαβέ·κἀγὼ τὰ λοιπὰ πιστὸν ἡμεροσκόπονὀφθαλμὸν ἕξω, καὶ σαφηνείᾳ λόγουεἰδὼς τὰ τῶν θύραθεν ἀβλαβὴς ἔσῃ.Ἐτεοκλήςὦ Ζεῦ τε καὶ Γῆ καὶ πολισσοῦχοι θεοί,Ἀρά τʼ Ἐρινὺς πατρὸς ἡ μεγασθενής,μή μοι πόλιν γε πρυμνόθεν πανώλεθρονἐκθαμνίσητε δῃάλωτον, Ἑλλάδοςφθόγγον χέουσαν, καὶ δόμους ἐφεστίους·ἐλευθέραν δὲ γῆν τε καὶ Κάδμου πόλινζυγοῖσι δουλίοισι μήποτε σχεθεῖν·γένεσθε δʼ ἀλκή· ξυνὰ δʼ ἐλπίζω λέγειν·πόλις γὰρ εὖ πράσσουσα δαίμονας τίει.

Χορόςθρέομαι φοβερὰ μεγάλʼ ἄχη·μεθεῖται στρατός· στρατόπεδον λιπὼνῥεῖ πολὺς ὅδε λεὼς πρόδρομος ἱππότας·