ταὐτοῦ κυρήσας ἐκδίκως ἀγρεύματος,πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ ʼδάμη.οὕτως δʼ ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,σώφρων δίκαιος ἀγαθὸς εὐσεβὴς ἀνήρ,μέγας προφήτης, ἀνοσίοισι συμμιγεὶςθρασυστόμοισιν ἀνδράσιν βίᾳ φρενῶν,τείνουσι πομπὴν τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν,Διὸς θέλοντος ξυγκαθελκυσθήσεται.δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προσβαλεῖν πύλαιςοὐχ ὡς ἄθυμος οὐδὲ λήματος κάκῇ,ἀλλʼ οἶδεν ὥς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχῃ,εἰ καρπὸς ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου·