Χορόςτὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖνθεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεωςπρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δʼ αἱματη-φόρους μόρους ὑπὲρ φίλωνὀλομένων ἰδέσθαι.Ἄγγελοςτούτῳ μὲν οὕτως εὐτυχεῖν δοῖεν θεοί·Καπανεὺς δʼ ἐπʼ Ἠλέκτραισιν εἴληχεν πύλαις,γίγας ὅδʼ ἄλλος τοῦ πάρος λελεγμένουμείζων, ὁ κόμπος δʼ οὐ κατʼ ἄνθρωπον φρονεῖ,πύργοις δʼ ἀπειλεῖ δείνʼ, ἃ μὴ κραίνοι τύχη·θεοῦ τε γὰρ θέλοντος ἐκπέρσειν πόλινκαὶ μὴ θέλοντός φησιν, οὐδὲ τὴν Διὸςἔριν πέδοι σκήψασαν ἐμποδὼν σχεθεῖν.τὰς δʼ ἀστραπάς τε καὶ κεραυνίους βολὰςμεσημβρινοῖσι θάλπεσιν προσῄκασεν·ἔχει δὲ σῆμα γυμνὸν ἄνδρα πυρφόρον,φλέγει δὲ λαμπὰς διὰ χερῶν ὡπλισμένη·χρυσοῖς δὲ φωνεῖ γράμμασιν πρήσω πόλιν.
τοιῷδε φωτὶ πέμπε—τίς ξυστήσεται,