Δίρκης τε πηγαῖς, ὕδατί τʼ Ἰσμηνοῦ λέγωεὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωμένης,μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδʼ ἐπεύχομαιθύσειν τροπαῖα, δαΐων δʼ ἐσθήματα,στέψω λάφυρα δουρίπληχθʼ ἁγνοῖς δόμοις.στέψω πρὸ ναῶν, πολεμίων δʼ ἐσθήματα.τοιαῦτʼ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,μηδʼ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.ἐγὼ δέ γʼ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον