κρατοῦσα μὲν γὰρ οὐχ ὁμιλητὸν θράσος,δείσασα δʼ οἴκῳ καὶ πόλει πλέον κακόν.καὶ νῦν πολίταις τάσδε διαδρόμους φυγὰςθεῖσαι διερροθήσατʼ ἄψυχον κάκην·τὰ τῶν θύραθεν δʼ ὡς ἄριστʼ ὀφέλλεται,αὐτοὶ δʼ ὑπʼ αὐτῶν ἔνδοθεν πορθούμεθα.τοιαῦτά τἂν γυναιξὶ συνναίων ἔχοις.κεἰ μή τις ἀρχῆς τῆς ἐμῆς ἀκούσεται,ἀνὴρ γυνή τε χὤ τι τῶν μεταίχμιον,ψῆφος κατʼ αὐτῶν ὀλεθρία βουλεύσεται,λευστῆρα δήμου δʼ οὔ τι μὴ φύγῃ μόρον.μέλει γὰρ ἀνδρί, μὴ γυνὴ βουλευέτω,