δείξαθʼ ὡς φιλοπόλεις,μέλεσθέ θʼ ἱερῶν δημίων,μελόμενοι δʼ ἀρήξατε·φιλοθύτων δέ τοι πόλεος ὀργίωνμνήστορες ἐστέ μοι.

Ἐτεοκλήςὑμᾶς ἐρωτῶ, θρέμματʼ οὐκ ἀνασχετά,ἦ ταῦτʼ ἄριστα καὶ πόλει σωτήρια,στρατῷ τε θάρσος τῷδε πυργηρουμένῳ,βρέτη πεσούσας πρὸς πολισσούχων θεῶναὔειν, λακάζειν, σωφρόνων μισήματα;μήτʼ ἐν κακοῖσι μήτʼ ἐν εὐεστοῖ φίλῃξύνοικος εἴην τῷ γυναικείῳ γένει.κρατοῦσα μὲν γὰρ οὐχ ὁμιλητὸν θράσος,δείσασα δʼ οἴκῳ καὶ πόλει πλέον κακόν.καὶ νῦν πολίταις τάσδε διαδρόμους φυγὰςθεῖσαι διερροθήσατʼ ἄψυχον κάκην·τὰ τῶν θύραθεν δʼ ὡς ἄριστʼ ὀφέλλεται,αὐτοὶ δʼ ὑπʼ αὐτῶν ἔνδοθεν πορθούμεθα.τοιαῦτά τἂν γυναιξὶ συνναίων ἔχοις.κεἰ μή τις ἀρχῆς τῆς ἐμῆς ἀκούσεται,