ἡ γὰρ νέους ἕρποντας εὐμενεῖ πέδῳ,ἅπαντα πανδοκοῦσα παιδείας ὄτλον,ἐθρέψατʼ οἰκητῆρας ἀσπιδηφόρουςπιστοὺς ὅπως γένοισθε πρὸς χρέος τόδε.καὶ νῦν μὲν ἐς τόδʼ ἦμαρ εὖ ῥέπει θεός·χρόνον γὰρ ἤδη τόνδε πυργηρουμένοιςκαλῶς τὰ πλείω πόλεμος ἐκ θεῶν κυρεῖ.νῦν δʼ ὡς ὁ μάντις φησίν, οἰωνῶν βοτήρ,ἐν ὠσὶ νωμῶν καὶ φρεσίν, πυρὸς δίχα,χρηστηρίους ὄρνιθας ἀψευδεῖ τέχνῃ·οὗτος τοιῶνδε δεσπότης μαντευμάτωνλέγει μεγίστην προσβολὴν Ἀχαιίδα