Κῆρες Ἐρινύες, αἵτʼ Οἰδιπόδαγένος ὠλέσατε πρυμνόθεν οὕτως,τί πάθω; τί δὲ δρῶ ; τί δὲ μήσωμαι;πῶς τολμήσω μήτε σὲ κλαίεινμήτε προπέμπειν ἐπὶ τύμβον ·ἀλλὰ φοβοῦμαι κἀποτρέπομαιδεῖμα πολιτῶν.σύ γε μὴν πολλῶν πενθητήρωντεύξει· κεῖνος δʼ ὁ τάλας ἄγοοςμονόκλαυτον ἔχων θρῆνον ἀδελφῆςεἶσιν· τίς ἂν οὖν τὰ πίθοιτο ;Ἡμιχόριον Αδράτω τι πόλις καὶ μὴ δράτω