οὕτω πετηνῶν τόνδʼ ὑπʼ οἰωνῶν δοκεῖταφέντʼ ἀτίμως τοὐπιτίμιον λαβεῖν,καὶ μήθʼ ὁμαρτεῖν τυμβοχόα χειρώματαμήτʼ ὀξυμόλποις προσσέβειν οἰμώγμασιν,ἄτιμον εἶναι δʼ ἐκφορᾶς φίλων ὕπο.τοιαῦτʼ ἔδοξε τῷδε Καδμείων τέλει.Ἀντιγόνηἐγὼ δὲ Καδμείων γε προστάταις λέγω·ἢν μή τις ἄλλος τόνδε συνθάπτειν θέλῃ,ἐγώ σφε θάψω κἀνὰ κίνδυνον βαλῶθάψασʼ ἀδελφὸν τὸν ἐμόν, οὐδʼ αἰσχύνομαιἔχουσʼ ἄπιστον τήνδʼ ἀναρχίαν πόλει.δεινὸν τὸ κοινὸν σπλάγχνον, οὗ πεφύκαμεν,