μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.Ετεοκληςπαλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;Χοροςἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.Ετεοκληςαἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.Χοροςλέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.Ετεοκληςσίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.Χοροςσιγῶ: σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.Ετεοκληςτοῦτ᾽ ἀντ᾽ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων,εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς:κἀμῶν ἀκούσασ᾽ἀκούσας M εὐγμάτων, ἔπειτα σὺὀλολυγμὸν ἱρὸν εὐμενῆ παιώνισον,παιώνισον M: παιάνισον m1 recc.Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,Δίρκης τε πηγαῖς, ὕδατί τ᾽ὕδατί τ᾽ Geel: οὐδ᾽ ἀπ᾽ codd.: ingeniose οὐδ᾽ ἀπ᾽ Ἰσμηνὸν Abresch Ἰσμηνοῦ λέγω,εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωσμένης,†[μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,corrupta ac redundantia varie reciduntur.Praestat fortasse cum L. Dindorf 275-7 secludere: vel cum Hermanno vv. 277-9 ita in duo versus redigere: θήσειν τροπαῖα, δαϊων δ᾽ ἐσθήματα | στέψω πρὸ ναῶν δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοιςταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι