ἀλλ᾽ αὐτόβουλος ἴσθ᾽, ἀπεννέπω δ᾽ ἐγώ.

Χοροςφεῦ φεῦ.ὦ μεγάλαυχοι καὶ φθερσιγενεῖςΚῆρες Ἐρινύες, αἵτ᾽ Οἰδιπόδαγένος ὠλέσατε πρυμνόθεν οὕτως,τί πάθω; τί δὲ δρῶ;δὲ δρῶ; recc.: δ᾽ ἐρῶ M τί δὲ μήσωμαι;πῶς τολμήσω μήτε σὲ κλαίεινμήτε προπέμπειν ἐπὶ τύμβον;τύμβον recc. aliquot: τύμβῳ M codd. cett.ἀλλὰ φοβοῦμαι κἀποτρέπομαιδεῖμα πολιτῶν.σύ γε μὴν πολλῶν πενθητήρωντεύξει: κεῖνος δ᾽ ὁ τάλας ἄγοοςμονόκλαυτον ἔχων θρῆνονθρῆνον recc.: θρῆνος M ἀδελφῆςεἶσιν: τίς ἂν οὖν τὰ πίθοιτο;πίθοιτο recc. pauci: πείθοιτο M cett.Ημιχοριονδράτω <τι>τι add. anon.: τε add. Canter πόλις καὶ μὴ δράτωpost 1084 in M subscriptum: αἰσχύλου ζ ἐπιθήβας τέλοςτοὺς κλαίοντας Πολυνείκη.ἡμεῖς μὲν ἴμεν καὶ συνθάψομεναἵδε προπομποί.καὶ γὰρ γενεᾷ κοινὸν τόδ᾽ ἄχος,καὶ πόλις ἄλλωςἄλλοτ᾽ ἐπαινεῖ τὰ δίκαια.