ὅρα νυν εἴ σοι ταῦτʼ ἀρωγὰ φαίνεται.Προμηθεύςὦπται πάλαι δὴ καὶ βεβούλευται τάδε.Ἑρμῆςτόλμησον, ὦ μάταιε, τόλμησόν ποτεπρὸς τὰς παρούσας πημονὰς ὀρθῶς φρονεῖν,Προμηθεύςὀχλεῖς μάτην με κῦμʼ ὅπως παρηγορῶν.εἰσελθέτω σε μήποθʼ ὡς ἐγὼ Διὸςγνώμην φοβηθεὶς θηλύνους γενήσομαι,καὶ λιπαρήσω τὸν μέγα στυγούμενονγυναικομίμοις ὑπτιάσμασιν χερῶνλῦσαί με δεσμῶν τῶνδε· τοῦ παντὸς δέω.Ἑρμῆςλέγων ἔοικα πολλὰ καὶ μάτην ἐρεῖν·τέγγῃ γὰρ οὐδὲν οὐδὲ μαλθάσσῃ λιταῖςἐμαῖς· δακὼν δὲ στόμιον ὡς νεοζυγὴςπῶλος βιάζῃ καὶ πρὸς ἡνίας μάχῃ.ἀτὰρ σφοδρύνῃ γʼ ἀσθενεῖ σοφίσματι·αὐθαδία γὰρ τῷ φρονοῦντι μὴ καλῶςαὐτὴ καθʼ αὑτὴν οὐδενὸς μεῖζον σθένει.σκέψαι δʼ, ἐὰν μὴ τοῖς ἐμοῖς πεισθῇς λόγοις,οἷός σε χειμὼν καὶ κακῶν τρικυμίαἔπεισʼ ἄφυκτος · πρῶτα μὲν γὰρ ὀκρίδα