χρόνον ἀθλεύσω.τοιόνδʼ ὁ νέος ταγὸς μακάρωνἐξηῦρʼ ἐπʼ ἐμοὶ δεσμὸν ἀεικῆ.φεῦ φεῦ, τὸ παρὸν τό τʼ ἐπερχόμενονπῆμα στενάχω, πῇ ποτε μόχθωνχρὴ τέρματα τῶνδʼ ἐπιτεῖλαι.Προμηθεύςκαίτοι τί φημι; πάντα προυξεπίσταμαισκεθρῶς τὰ μέλλοντʼ, οὐδέ μοι ποταίνιονπῆμʼ οὐδὲν ἥξει. τὴν πεπρωμένην δὲ χρὴαἶσαν φέρειν ὡς ῥᾷστα, γιγνώσκονθʼ ὅτιτὸ τῆς ἀνάγκης ἔστʼ ἀδήριτον σθένος.ἀλλʼ οὔτε σιγᾶν οὔτε μὴ σιγᾶν τύχαςοἷόν τέ μοι τάσδʼ ἐστί. θνητοῖς γὰρ γέραπορὼν ἀνάγκαις ταῖσδʼ ἐνέζευγμαι τάλας.ναρθηκοπλήρωτον δὲ θηρῶμαι πυρὸςπηγὴν κλοπαίαν, ἣ διδάσκαλος τέχνηςπάσης βροτοῖς πέφηνε καὶ μέγας πόρος.