ὅπως δὲ χὤπη, ταῦτα δεῖ μακροῦ λόγουεἰπεῖν, σύ τʼ οὐδὲν ἐκμαθοῦσα κερδανεῖς.

Ἰώἐλελεῦ ἐλελεῦ,ὑπό μʼ αὖ σφάκελος καὶ φρενοπληγεῖςμανίαι θάλπουσʼ, οἴστρου δʼ ἄρδιςχρίει μʼ ἄπυρος·κραδία δὲ φόβῳ φρένα λακτίζει.τροχοδινεῖται δʼ ὄμμαθʼ ἑλίγδην,ἔξω δὲ δρόμου φέρομαι λύσσηςπνεύματι μάργῳ, γλώσσης ἀκρατής·θολεροὶ δὲ λόγοι παίουσʼ εἰκῆστυγνῆς πρὸς κύμασιν ἄτης.

Χορόςἦ σοφὸς ἦ σοφὸς ἦν ὃςπρῶτος ἐν γνώμᾳ τόδʼ ἐβάστασε καὶ γλώσ-σᾳ διεμυθολόγησεν,ὡς τὸ κηδεῦσαι καθʼ ἑαυτὸν ἀριστεύει μακρῷ,καὶ μήτε τῶν πλούτῳ διαθρυπτομένων