θυμῷ βάλʼ, ὡς ἂν τέρματʼ ἐκμάθῃς ὁδοῦ.πρῶτον μὲν ἐνθένδʼ ἡλίου πρὸς ἀντολὰςστρέψασα σαυτὴν στεῖχʼ ἀνηρότους γύας·Σκύθας δʼ ἀφίξῃ νομάδας, οἳ πλεκτὰς στέγαςπεδάρσιοι ναίουσʼ ἐπʼ εὐκύκλοις ὄχοιςἑκηβόλοις τόξοισιν ἐξηρτυμένοι·οἷς μὴ πελάζειν, ἀλλʼ ἁλιστόνοις πόδαςχρίμπτουσα ῥαχίαισιν ἐκπερᾶν χθόνα.λαιᾶς δὲ χειρὸς οἱ σιδηροτέκτονεςοἰκοῦσι Χάλυβες, οὓς φυλάξασθαί σε χρή.ἀνήμεροι γὰρ οὐδὲ πρόσπλατοι ξένοις.ἥξεις δʼ Ὑβριστὴν ποταμὸν οὐ ψευδώνυμον,ὃν μὴ περάσῃς, οὐ γὰρ εὔβατος περᾶν,πρὶν ἂν πρὸς αὐτὸν Καύκασον μόλῃς, ὀρῶνὕψιστον, ἔνθα ποταμὸς ἐκφυσᾷ μένοςκροτάφων ἀπʼ αὐτῶν. ἀστρογείτονας δὲ χρὴκορυφὰς ὑπερβάλλουσαν ἐς μεσημβρινὴν