πημονὰς ἀλύξω.κλύεις φθέγμα τᾶς βούκερω παρθένου;Προμηθεύςπῶς δʼ οὐ κλύω τῆς οἰστροδινήτου κόρης,τῆς Ἰναχείας; ἣ Διὸς θάλπει κέαρἔρωτι, καὶ νῦν τοὺς ὑπερμήκεις δρόμουςἭρᾳ στυγητὸς πρὸς βίαν γυμνάζεται.
Ἰώπόθεν ἐμοῦ σὺ πατρὸς ὄνομʼ ἀπύεις;εἰπέ μοι τᾷ μογερᾷ τίς ὤν;τίς ἄρα μʼ, ὦ τάλας, τὰν τάλαιναν ὧδʼἔτυμα προσθροεῖς;θεόσυτόν τε νόσον ὠνόμασας, ἃμαραίνει με χρίουσα κέντροις, ἰώ,φοιταλέοισιν ἓ ἕ·σκιρτημάτων δὲ νήστισιναἰκείαις λαβρόσυτος ἦλθον, Ἥρας
ἐπικότοισι μήδεσι δαμεῖσα. δυσ-δαιμόνων δὲ τίνες οἵ, ἓ ἕ,