δειλαίαν παράκοπον ὧδε τείρεις;πυρί με φλέξον, ἢ χθονὶ κάλυψον, ἤποντίοις δάκεσι δὸς βοράν,μηδέ μοι φθονήσῃςεὐγμάτων, ἄναξ.ἄδην με πολύπλανοι πλάναιγεγυμνάκασιν, οὐδʼ ἔχω μαθεῖν ὅπαπημονὰς ἀλύξω.κλύεις φθέγμα τᾶς βούκερω παρθένου;Προμηθεύςπῶς δʼ οὐ κλύω τῆς οἰστροδινήτου κόρης,τῆς Ἰναχείας; ἣ Διὸς θάλπει κέαρἔρωτι, καὶ νῦν τοὺς ὑπερμήκεις δρόμουςἭρᾳ στυγητὸς πρὸς βίαν γυμνάζεται.

Ἰώπόθεν ἐμοῦ σὺ πατρὸς ὄνομʼ ἀπύεις;εἰπέ μοι τᾷ μογερᾷ τίς ὤν;τίς ἄρα μʼ, ὦ τάλας, τὰν τάλαιναν ὧδʼἔτυμα προσθροεῖς;θεόσυτόν τε νόσον ὠνόμασας, ἃμαραίνει με χρίουσα κέντροις, ἰώ,φοιταλέοισιν ἓ ἕ·