χολή, λοβοῦ τε ποικίλην εὐμορφίαν.κνίσῃ τε κῶλα συγκαλυπτὰ καὶ μακρὰνὀσφῦν πυρώσας δυστέκμαρτον ἐς τέχνηνὥδωσα θνητούς, καὶ φλογωπὰ σήματαἐξωμμάτωσα, πρόσθεν ὄντʼ ἐπάργεμα.τοιαῦτα μὲν δὴ ταῦτʼ· ἔνερθε δὲ χθονὸςκεκρυμμένʼ, ἀνθρώποισιν ὠφελήματα,χαλκόν, σίδηρον, ἄργυρον, χρυσόν τε τίςφήσειεν ἂν πάροιθεν ἐξευρεῖν ἐμοῦ;οὐδείς, σάφʼ οἶδα, μὴ μάτην φλύσαι θέλων.βραχεῖ δὲ μύθῳ πάντα συλλήβδην μάθε,πᾶσαι τέχναι βροτοῖσιν ἐκ Προμηθέως.Χορόςμή νυν βροτοὺς μὲν ὠφέλει καιροῦ πέρα,σαυτοῦ δʼ ἀκήδει δυστυχοῦντος. ὡς ἐγὼεὔελπίς εἰμι τῶνδέ σʼ ἐκ δεσμῶν ἔτιλυθέντα μηδὲν μεῖον ἰσχύσειν Διός.Προμηθεύςοὐ ταῦτα ταύτῃ Μοῖρά πω τελεσφόροςκρᾶναι πέπρωται, μυρίαις δὲ πημοναῖςδύαις τε καμφθεὶς ὧδε δεσμὰ φυγγάνω·τέχνη δʼ ἀνάγκης ἀσθενεστέρα μακρῷ.