Προμηθεύςμή τοι χλιδῇ δοκεῖτε μηδʼ αὐθαδίᾳσιγᾶν με· συννοίᾳ δὲ δάπτομαι κέαρ,ὁρῶν ἐμαυτὸν ὧδε προυσελούμενον.καίτοι θεοῖσι τοῖς νέοις τούτοις γέρατίς ἄλλος ἢ ʼγὼ παντελῶς διώρισεν;ἀλλʼ αὐτὰ σιγῶ· καὶ γὰρ εἰδυίαισιν ἂνὑμῖν λέγοιμι· τἀν βροτοῖς δὲ πήματαἀκούσαθʼ, ὥς σφας νηπίους ὄντας τὸ πρὶνἔννους ἔθηκα καὶ φρενῶν ἐπηβόλους.λέξω δέ, μέμψιν οὔτινʼ ἀνθρώποις ἔχων,ἀλλʼ ὧν δέδωκʼ εὔνοιαν ἐξηγούμενος·οἳ πρῶτα μὲν βλέποντες ἔβλεπον μάτην,κλύοντες οὐκ ἤκουον, ἀλλʼ ὀνειράτωνἀλίγκιοι μορφαῖσι τὸν μακρὸν βίονἔφυρον εἰκῇ πάντα, κοὔτε πλινθυφεῖςδόμους προσείλους, ᾖσαν, οὐ ξυλουργίαν·κατώρυχες δʼ ἔναιον ὥστʼ ἀήσυροιμύρμηκες ἄντρων ἐν μυχοῖς ἀνηλίοις.ἦν δʼ οὐδὲν αὐτοῖς οὔτε χείματος τέκμαρ