ὃς οὐράνιόν τε πόλοννώτοις στέγων ὑποστενάζει. Χορόςβοᾷ δὲ πόντιος κλύδωνξυμπίτνων, στένει βυθός,κελαινὸς δʼ Ἄιδος ὑποβρέμει μυχὸς γᾶς,παγαί θʼ ἁγνορύτων ποταμῶνστένουσιν ἄλγος οἰκτρόν.
Προμηθεύςμή τοι χλιδῇ δοκεῖτε μηδʼ αὐθαδίᾳσιγᾶν με· συννοίᾳ δὲ δάπτομαι κέαρ,ὁρῶν ἐμαυτὸν ὧδε προυσελούμενον.καίτοι θεοῖσι τοῖς νέοις τούτοις γέρατίς ἄλλος ἢ ʼγὼ παντελῶς διώρισεν;ἀλλʼ αὐτὰ σιγῶ· καὶ γὰρ εἰδυίαισιν ἂνὑμῖν λέγοιμι· τἀν βροτοῖς δὲ πήματαἀκούσαθʼ, ὥς σφας νηπίους ὄντας τὸ πρὶνἔννους ἔθηκα καὶ φρενῶν ἐπηβόλους.λέξω δέ, μέμψιν οὔτινʼ ἀνθρώποις ἔχων,