θερμοῖς ἀπλάτου βέλεσι πυρπνόου ζάλης,καίπερ κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωμένος.σὺ δʼ οὐκ ἄπειρος, οὐδʼ ἐμοῦ διδασκάλουχρῄζεις· σεαυτὸν σῷζʼ ὅπως ἐπίστασαι·ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην,ἔστʼ ἂν Διὸς φρόνημα λωφήσῃ χόλου.Ὠκεανόςοὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτιὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι;Προμηθεύςἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ