καταιβάτης κεραυνὸς ἐκπνέων φλόγα,ὃς αὐτὸν ἐξέπληξε τῶν ὑψηγόρωνκομπασμάτων. φρένας γὰρ εἰς αὐτὰς τυπεὶςἐφεψαλώθη κἀξεβροντήθη σθένος.καὶ νῦν ἀχρεῖον καὶ παράορον δέμαςκεῖται στενωποῦ πλησίον θαλασσίουἰπούμενος ῥίζαισιν Αἰτναίαις ὕπο·κορυφαῖς δʼ ἐν ἄκραις ἥμενος μυδροκτυπεῖἭφαιστος· ἔνθεν ἐκραγήσονταί ποτεποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοιςτῆς καλλικάρπου Σικελίας λευροὺς γύας·τοιόνδε Τυφὼς ἐξαναζέσει χόλονθερμοῖς ἀπλάτου βέλεσι πυρπνόου ζάλης,καίπερ κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωμένος.σὺ δʼ οὐκ ἄπειρος, οὐδʼ ἐμοῦ διδασκάλουχρῄζεις· σεαυτὸν σῷζʼ ὅπως ἐπίστασαι·ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην,