ἀλλʼ ἡσύχαζε σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων·ἐγὼ γὰρ οὐκ, εἰ δυστυχῶ, τοῦδʼ εἵνεκαθέλοιμʼ ἂν ὡς πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν.οὐ δῆτʼ ἐπεί με καὶ κασιγνήτου τύχαιτείρουσʼ Ἄτλαντος, ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπουςἕστηκε κίονʼ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸςὤμοις ἐρείδων, ἄχθος οὐκ εὐάγκαλον.τὸν γηγενῆ τε Κιλικίων οἰκήτοραἄντρων ἰδὼν ᾤκτιρα, δάιον τέρας