μηδὲν πόνει. μάτην γὰρ οὐδὲν ὠφελῶνἐμοὶ πονήσεις, εἴ τι καὶ πονεῖν θέλεις.ἀλλʼ ἡσύχαζε σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων·ἐγὼ γὰρ οὐκ, εἰ δυστυχῶ, τοῦδʼ εἵνεκαθέλοιμʼ ἂν ὡς πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν.οὐ δῆτʼ ἐπεί με καὶ κασιγνήτου τύχαιτείρουσʼ Ἄτλαντος, ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπουςἕστηκε κίονʼ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸςὤμοις ἐρείδων, ἄχθος οὐκ εὐάγκαλον.τὸν γηγενῆ τε Κιλικίων οἰκήτοραἄντρων ἰδὼν ᾤκτιρα, δάιον τέραςἑκατογκάρανον πρὸς βίαν χειρούμενονΤυφῶνα θοῦρον· πᾶσιν ὅς ἀντέστη θεοῖς,σμερδναῖσι γαμφηλαῖσι συρίζων φόβον·ἐξ ὀμμάτων δʼ ἤστραπτε γοργωπὸν σέλας,ὡς τὴν Διὸς τυραννίδʼ ἐκπέρσων βίᾳ·ἀλλʼ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος,