θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ.γίγνωσκε σαυτὸν καὶ μεθάρμοσαι τρόπουςνέους· νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.εἰ δʼ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγουςῥίψεις, τάχʼ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρωθακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν ὄχλονπαρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.ἀλλʼ, ὦ ταλαίπωρʼ, ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.ἀρχαῖʼ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε·τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρουγλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται.σὺ δʼ οὐδέπω ταπεινὸς οὐδʼ εἴκεις κακοῖς,πρὸς τοῖς παροῦσι δʼ ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις.οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳπρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτιτραχὺς μόναρχος οὐδʼ ὑπεύθυνος κρατεῖ.