πέδοι δὲ βᾶσαι τὰς προσερπούσας τύχαςἀκούσαθʼ, ὡς μάθητε διὰ τέλους τὸ πᾶν.πίθεσθέ μοι πίθεσθε, συμπονήσατετῷ νῦν μογοῦντι. ταὐτά τοι πλανωμένηπρὸς ἄλλοτʼ ἄλλον πημονὴ προσιζάνει.

Χορόςοὐκ ἀκούσαις ἐπεθώυξαςτοῦτο, Προμηθεῦ.καὶ νῦν ἐλαφρῷ ποδὶ κραιπνόσυτονθᾶκον προλιποῦσʼ, αἰθέρα θʼ ἁγνὸν