ἐλαφρὸν ὅστις πημάτων ἔξω πόδαἔχει παραινεῖν νουθετεῖν τε τὸν κακῶςπράσσοντʼ· ἐγὼ δὲ ταῦθʼ ἅπαντʼ ἠπιστάμην.ἑκὼν ἑκὼν ἥμαρτον, οὐκ ἀρνήσομαι·θνητοῖς ἀρήγων αὐτὸς ηὑρόμην πόνους.οὐ μήν τι ποιναῖς γʼ ᾠόμην τοίαισί μεκατισχνανεῖσθαι πρὸς πέτραις πεδαρσίοις,τυχόντʼ ἐρήμου τοῦδʼ ἀγείτονος πάγου.καί μοι τὰ μὲν παρόντα μὴ δύρεσθʼ ἄχη,