ἵνʼ οὔτε φωνὴν οὔτε του μορφὴν βροτῶνὄψει, σταθευτὸς δʼ ἡλίου φοίβῃ φλογὶχροιᾶς ἀμείψεις ἄνθος. ἀσμένῳ δέ σοιἡ ποικιλείμων νὺξ ἀποκρύψει φάος,πάχνην θʼ ἑῴαν ἥλιος σκεδᾷ πάλιν·ἀεὶ δὲ τοῦ παρόντος ἀχθηδὼν κακοῦτρύσει σʼ· ὁ λωφήσων γὰρ οὐ πέφυκέ πω.τοιαῦτʼ ἐπηύρω τοῦ φιλανθρώπου τρόπου.θεὸς θεῶν γὰρ οὐχ ὑποπτήσσων χόλονβροτοῖσι τιμὰς ὤπασας πέρα δίκης.ἀνθʼ ὧν ἀτερπῆ τήνδε φρουρήσεις πέτρανὀρθοστάδην, ἄυπνος, οὐ κάμπτων γόνυ·πολλοὺς δʼ ὀδυρμοὺς καὶ γόους ἀνωφελεῖςφθέγξῃ· Διὸς γὰρ δυσπαραίτητοι φρένες.ἅπας δὲ τραχὺς ὅστις ἂν νέον κρατῇ.Κράτοςεἶεν, τί μέλλεις καὶ κατοικτίζῃ μάτην;τί τὸν θεοῖς ἔχθιστον οὐ στυγεῖς θεόν,ὅστις τὸ σὸν θνητοῖσι προὔδωκεν γέρας;Ἥφαιστοςτὸ συγγενές τοι δεινὸν ἥ θʼ ὁμιλία.Κράτοςσύμφημʼ· ἀνηκουστεῖν δὲ τῶν πατρὸς λόγων