ἄκοντά σʼ ἄκων δυσλύτοις χαλκεύμασιπροσπασσαλεύσω τῷδʼ ἀπανθρώπῳ πάγῳἵνʼ οὔτε φωνὴν οὔτε του μορφὴν βροτῶνὄψει, σταθευτὸς δʼ ἡλίου φοίβῃ φλογὶχροιᾶς ἀμείψεις ἄνθος. ἀσμένῳ δέ σοιἡ ποικιλείμων νὺξ ἀποκρύψει φάος,πάχνην θʼ ἑῴαν ἥλιος σκεδᾷ πάλιν·ἀεὶ δὲ τοῦ παρόντος ἀχθηδὼν κακοῦτρύσει σʼ· ὁ λωφήσων γὰρ οὐ πέφυκέ πω.