πᾷ ποτε τῶνδε πόνωνχρή σε τέρμα κέλ-σαντʼ ἐσιδεῖν· ἀκίχητα γὰρ ἤθεα καὶ κέαρἀπαράμυθον ἔχει Κρόνου παῖς.

Προμηθεύςοἶδʼ ὅτι τραχὺς καὶ παρʼ ἑαυτῷτὸ δίκαιον ἔχων Ζεύς. ἀλλʼ ἔμπας ~~ὀίω~~ μαλακογνώμωνἔσται ποθʼ, ὅταν ταύτῃ ῥαισθῇ·τὴν δʼ ἀτέραμνον στορέσας ὀργὴν