οὔποτʼ ἀπειλὰς πτήξας τόδʼ ἐγὼκαταμηνύσω,πρὶν ἂν ἐξ ἀγρίων δεσμῶν χαλάσῃποινάς τε τίνειντῆσδʼ αἰκείας ἐθελήσῃ.

Χορόςσὺ μὲν θρασύς τε καὶ πικραῖςδύαισιν οὐδὲν ἐπιχαλᾷς,ἄγαν δʼ ἐλευθεροστομεῖς.ἐμὰς δὲ φρένας ἐρέθισε διάτορος φόβος·δέδια δʼ ἀμφὶ σαῖς τύχαις,πᾷ ποτε τῶνδε πόνωνχρή σε τέρμα κέλ-σαντʼ ἐσιδεῖν· ἀκίχητα γὰρ ἤθεα καὶ κέαρἀπαράμυθον ἔχει Κρόνου παῖς.

Προμηθεύςοἶδʼ ὅτι τραχὺς καὶ παρʼ ἑαυτῷτὸ δίκαιον ἔχων Ζεύς. ἀλλʼ ἔμπας ~~ὀίω~~ μαλακογνώμων