καίτοι τί φημι; πάντα προυξεπίσταμαισκεθρῶς τὰ μέλλοντʼ, οὐδέ μοι ποταίνιονπῆμʼ οὐδὲν ἥξει. τὴν πεπρωμένην δὲ χρὴαἶσαν φέρειν ὡς ῥᾷστα, γιγνώσκονθʼ ὅτιτὸ τῆς ἀνάγκης ἔστʼ ἀδήριτον σθένος.ἀλλʼ οὔτε σιγᾶν οὔτε μὴ σιγᾶν τύχαςοἷόν τέ μοι τάσδʼ ἐστί. θνητοῖς γὰρ γέραπορὼν ἀνάγκαις ταῖσδʼ ἐνέζευγμαι τάλας.ναρθηκοπλήρωτον δὲ θηρῶμαι πυρὸςπηγὴν κλοπαίαν, ἣ διδάσκαλος τέχνηςπάσης βροτοῖς πέφηνε καὶ μέγας πόρος.τοιῶνδε ποινὰς ἀμπλακημάτων τίνωὑπαιθρίοις δεσμοῖς πεπασσαλευμένος.
Προμηθεύςἆ ἆ ἔα ἔα.τίς ἀχώ, τίς ὀδμὰ προσέπτα μʼ ἀφεγγής,θεόσυτος, ἢ βρότειος, ἢ κεκραμένη;ἵκετο τερμόνιον ἐπὶ πάγονπόνων ἐμῶν θεωρός, ἢ τί δὴ θέλων;ὁρᾶτε δεσμώτην με δύσποτμον θεόντὸν Διὸς ἐχθρόν, τὸν πᾶσι θεοῖς