γυναικομίμοις ὑπτιάσμασιν χερῶνλῦσαί με δεσμῶν τῶνδε· τοῦ παντὸς δέω.Ἑρμῆςλέγων ἔοικα πολλὰ καὶ μάτην ἐρεῖν·τέγγῃ γὰρ οὐδὲν οὐδὲ μαλθάσσῃ λιταῖςἐμαῖς· δακὼν δὲ στόμιον ὡς νεοζυγὴςπῶλος βιάζῃ καὶ πρὸς ἡνίας μάχῃ.ἀτὰρ σφοδρύνῃ γʼ ἀσθενεῖ σοφίσματι·αὐθαδία γὰρ τῷ φρονοῦντι μὴ καλῶςαὐτὴ καθʼ αὑτὴν οὐδενὸς μεῖζον σθένει.