δὸς ἥνπερἥνπερ Hermann: ἥντιν᾽ codd. αἰτούμεσθα, μέμνησαι δέ που.Προμηθεύςτὸ πᾶν πορείας ἥδε τέρμ᾽ ἀκήκοεν.ὅπως δ᾽ ἂν εἰδῇ μὴ μάτην κλύουσά μου,ἃ πρὶν μολεῖν δεῦρ᾽ ἐκμεμόχθηκεν φράσω,τεκμήριον τοῦτ᾽ αὐτὸ δοὺς μύθων ἐμῶν.ὄχλον μὲν οὖν τὸν πλεῖστον ἐκλείψω λόγων,πρὸς αὐτὸ δ᾽ εἶμι τέρμα σῶν πλανημάτων.ἐπεὶ γὰρ ἦλθες πρὸς Μολοσσὰ γάπεδα,γάπεδα Porson: δάπεδα codd.τὴν αἰπύνωτόν τ᾽ ἀμφὶ Δωδώνην, ἵναμαντεῖα θᾶκός τ᾽θᾶκός τ᾽ Brunck: θῶκος M, τ᾽ add. m ἐστὶ Θεσπρωτοῦ Διός,τέρας τ᾽ ἄπιστον, αἱ προσήγοροι δρύες,ὑφ᾽ ὧν σὺ λαμπρῶς κοὐδὲν αἰνικτηρίωςπροσηγορεύθης ἡ Διὸς κλεινὴ δάμαρμέλλουσ᾽ ἔσεσθαι: τῶνδε προσσαίνει σέ τι;προσσαίνει σέ τι recc.: προσαίν, εισ́. τί M, σίτι m1ἐντεῦθεν οἰστρήσασα τὴν παρακτίανκέλευθον ᾖξας πρὸς μέγαν κόλπον Ῥέας,ἀφ᾽ οὗ παλιμπλάγκτοισι χειμάζει δρόμοις: