ὡς τἀποκλαῦσαι κἀποδύρασθαι τύχαςἐνταῦθ᾽, ὅπουὅπου Ellendt: ὅποι M μέλλοι τις οἴσεσθαι δάκρυπρὸς τῶν κλυόντων, ἀξίαν τριβὴν ἔχει.Ἰώοὐκ οἶδ᾽ ὅπως ὑμῖν <γ᾽>γ᾽ add. Paley ἀπιστῆσαί με χρή,σαφεῖ δὲ μύθῳ πᾶν ὅπερ προσχρῄζετεπεύσεσθε: καίτοι καὶ λέγουσ᾽ ὀδύρομαιθεόσσυτον χειμῶνα καὶ διαφθορὰνμορφῆς, ὅθεν μοι σχετλίᾳ προσέπτατο.ἀεὶ γὰρ ὄψεις ἔννυχοι πωλεύμεναιἐς παρθενῶνας τοὺς ἐμοὺς παρηγόρουνλείοισι μύθοις “ὦ μέγ᾽ εὔδαιμονεὐδαίμων (ο suprascr. m) M κόρη,τί παρθενεύει δαρόν, ἐξόν σοι γάμουτυχεῖν μεγίστου; Ζεὺς γὰρ ἱμέρου βέλειπρὸς σοῦ τέθαλπται καὶ συναίρεσθαι Κύπρινθέλει: σὺ δ᾽, ὦ παῖ, μὴ ᾽πολακτίσῃς λέχοςτὸ Ζηνός, ἀλλ᾽ ἔξελθε πρὸς Λέρνης βαθὺνλειμῶνα, ποίμνας βουστάσεις τε πρὸς πατρός,ὡς ἂν τὸ Δῖον ὄμμα λωφήσῃ πόθου.”τοιοῖσδε πάσας εὐφρόνας ὀνείρασισυνειχόμην δύστηνος, ἔς τε δὴ πατρὶ