ζηλῶ σ᾽ ὁθούνεκ᾽ ἐκτὸς αἰτίας κυρεῖς,πάντων μετασχὼνμετασχεῖν Weil καὶ τετολμηκὼς ἐμοί.συντετολμηκώς τ᾽ Jebb (ad Ant. 537)καὶ νῦν ἔασον μηδέμηδέ recc.: μηδέν M σοι μελησάτω.πάντως γὰρ οὐ πείσειςπείσεις recc.: πείθεις M νιν: οὐ γὰρ εὐπιθής.εὐπιθής recc.: εὐπειθής Mπάπταινε δ᾽ αὐτὸς μή τι πημανθῇς ὁδῷ.Ὠκεανόςπολλῷ γ᾽ ἀμείνων τοὺς πέλας φρενοῦν ἔφυςἢ σαυτόν: ἔργῳ κοὐ λόγῳ τεκμαίρομαι.ὁρμώμενον δὲ μηδαμῶς μ᾽μ᾽ add. recc. duo: omittunt codd. cett. ἀντισπάσῃς.αὐχῶ γὰρ αὐχῶ τήνδε δωρεὰν ἐμοὶδώσειν Δί᾽, ὥστε τῶνδέ σ᾽ ἐκλῦσαι πόνων.Προμηθεύςτὰ μέν σ᾽ ἐπαινῶ κοὐδαμῇκοὐδαμῇ recc.: κ᾽ οὐδὲ μὴ M λήξω ποτέ:προθυμίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις. ἀτὰρμηδὲν πόνει: μάτην γὰρ οὐδὲν ὠφελῶνἐμοὶ πονήσεις, εἴ τι καὶ πονεῖν θέλεις.ἀλλ᾽ ἡσύχαζε σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων:ἐγὼ γὰρ οὐκ εἰ δυστυχῶ, τοῦδ᾽ οὕνεκαθέλοιμ᾽ ἂν ὡς πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν.