τὸ δίκαιον ἔχων Ζεύς: ἀλλ᾽ ἔμπας [ὀίω]ὀίω (in M ex ἰὼ factum) eiecit Brunckμαλακογνώμωνἔσται ποθ᾽, ὅταν ταύτῃ ῥαισθῇ:ῥαισθῇ recc. plerique: ῥωσθῇ (ω in litura) Mτὴν δ᾽ ἀτέραμνον στορέσας ὀργὴνεἰς ἀρθμὸν ἐμοὶ καὶ φιλότητασπεύδων σπεύδοντί ποθ᾽ ἥξει.

Χορόςπάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον,ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάματι,οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται: