δι᾽ ἀπεχθείας ἐλθόνθ᾽ ὁπόσοιτὴν Διὸς αὐλὴν εἰσοιχνεῦσιν,διὰ τὴν λίαν φιλότητα βροτῶν.φεῦ φεῦ, τί ποτ᾽ αὖ κινάθισμα κλύωπέλας οἰωνῶν; αἰθὴρ δ᾽ ἐλαφραῖςπτερύγων ῥιπαῖς ὑποσυρίζει.πᾶν μοι φοβερὸν τὸ προσέρπον.

Χορόςμηδὲν φοβηθῇς: φιλία γὰρ ἅδεἅδε Hermann: ἥδε codd. τάξιςπτερύγων θοαῖς ἁμίλλαιςπροσέβα τόνδε πάγον, πατρῴαςμόγις παρειποῦσα φρένας.κραιπνοφόροι δέ μ᾽ ἔπεμψαν αὖραι:κτύπου γὰρ ἀχὼ χάλυβος διῇξεν ἄντρωνμυχόν, ἐκ δ᾽ ἔπληξέ μου τὰν θεμερῶπινθεμερῶπιν M: θερμερῶπιν (ρ adscripto verae lectioni) m1 recc. αἰδῶ:σύθην δ᾽ ἀπέδιλος ὄχῳ πτερωτῷ.

Προμηθεύςαἰαῖ αἰαῖ,αἲ ter Mτῆς πολυτέκνου Τηθύος ἔκγονα,τοῦ περὶ πᾶσάν θ᾽ εἱλισσομένουχθόν᾽ ἀκοιμήτῳ ῥεύματι παῖδεςπατρὸς Ὠκεανοῦ,