ἅπαντες ἡμεῖς, οἳ κράτη τάδʼ ἔσχομεν,οὐκ ἂν φανεῖμεν πήματʼ ἔρξαντες τόσα.Χορόςτί οὖν, ἄναξ Δαρεῖε, ποῖ καταστρέφειςλόγων τελευτήν; πῶς ἂν ἐκ τούτων ἔτιπράσσοιμεν ὡς ἄριστα Περσικὸς λεώς;Δαρεῖοςεἰ μὴ στρατεύοισθʼ ἐς τὸν Ἑλλήνων τόπον,μηδʼ εἰ στράτευμα πλεῖον τὸ Μηδικόν.αὐτὴ γὰρ ἡ γῆ ξύμμαχος κείνοις πέλει.Χορόςπῶς τοῦτʼ ἔλεξας, τίνι τρόπῳ δὲ συμμαχεῖ;Δαρεῖοςκτείνουσα λιμῷ τοὺς ὑπερπόλλους ἄγαν.Χορόςἀλλʼ εὐσταλῆ τοι λεκτὸν ἀροῦμεν στόλον.Δαρεῖοςἀλλʼ οὐδʼ ὁ μείνας νῦν ἐν Ἑλλάδος τόποιςστρατὸς κυρήσει νοστίμου σωτηρίας.Χορόςπῶς εἶπας; οὐ γὰρ πᾶν στράτευμα βαρβάρωνπερᾷ τὸν Ἕλλης πορθμὸν Εὐρώπης ἄπο;Δαρεῖοςπαῦροι γε πολλῶν, εἴ τι πιστεῦσαι θεῶνχρὴ θεσφάτοισιν, ἐς τὰ νῦν πεπραγμέναβλέψαντα· συμβαίνει γὰρ οὐ τὰ μέν, τὰ δʼ οὔ.κεἴπερ τάδʼ ἐστί, πλῆθος ἔκκριτον στρατοῦλείπει κεναῖσιν ἐλπίσιν πεπεισμένος.