ταρβῶ, χοὰς δὲ πρευμενὴς ἐδεξάμην.ὑμεῖς δὲ θρηνεῖτʼ ἐγγὺς ἑστῶτες τάφουκαὶ ψυχαγωγοῖς ὀρθιάζοντες γόοιςοἰκτρῶς καλεῖσθέ μʼ· ἐστὶ δʼ οὐκ εὐέξοδον,ἄλλως τε πάντως χοἰ κατὰ χθονὸς θεοὶλαβεῖν ἀμείνους εἰσὶν ἢ μεθιέναι.ὅμως δʼ ἐκείνοις ἐνδυναστεύσας ἐγὼἥκω. τάχυνε δʼ ὡς ἄμεμπτος ὦ χρόνου.τί ἐστι Πέρσαις νεοχμὸν ἐμβριθὲς κακόν·
Χορόςσέβομαι μὲν προσιδέσθαι,σέβομαι δʼ ἀντία λέξαισέθεν ἀρχαίῳ περὶ τάρβει.Δαρεῖοςἀλλʼ ἐπεὶ κάτωθεν ἦλθον σοῖς γόοις πεπεισμένος,μή τι μακιστῆρα μῦθον, ἀλλὰ σύντομον λέγωνεἰπὲ καὶ πέραινε πάντα, τὴν ἐμὴν αἰδῶ μεθείς.
Χορόςδίεμαι μὲν χαρίσασθαι,δίεμαι δʼ ἀντία φάσθαι,λέξας δύσλεκτα φίλοισιν.