φυγῇ δʼ ἀκόσμῳ πᾶσα ναῦς ἠρέσσετο,ὅσαιπερ ἦσαν βαρβάρου στρατεύματος.τοὶ δʼ ὥστε θύννους ἤ τινʼ ἰχθύων βόλονἀγαῖσι κωπῶν θραύμασίν τʼ ἐρειπίωνἔπαιον, ἐρράχιζον· οἰμωγὴ δʼ ὁμοῦκωκύμασιν κατεῖχε πελαγίαν ἅλα,ἕως κελαινῆς νυκτὸς ὄμμʼ ἀφείλετο.κακῶν δὲ πλῆθος, οὐδʼ ἂν εἰ δέκʼ ἤματαστοιχηγοροίην, οὐκ ἂν ἐκπλήσαιμί σοι.εὖ γὰρ τόδʼ ἴσθι, μηδάμʼ ἡμέρᾳ μιᾷπλῆθος τοσουτάριθμον ἀνθρώπων θανεῖν.Ἄτοσσααἰαῖ, κακῶν δὴ πέλαγος ἔρρωγεν μέγαΠέρσαις τε καὶ πρόπαντι βαρβάρων γένει.Ἄγγελοςεὖ νυν τόδʼ ἴσθι, μηδέπω μεσοῦν κακόν·τοιάδʼ ἐπʼ αὐτοῖς ἦλθε συμφορὰ πάθουςὡς τοῖσδε καὶ δὶς ἀντισηκῶσαι ῥοπῇ.Ἄτοσσακαὶ τίς γένοιτʼ ἂν τῆσδʼ ἔτʼ ἐχθίων τύχη;λέξον τίνʼ αὖ φὴς τήνδε συμφορὰν στρατῷἐλθεῖν κακῶν ῥέπουσαν ἐς τὰ μάσσονα.ἌγγελοςΠερσῶν ὅσοιπερ ἦσαν ἀκμαῖοι φύσιν,