ἐσθλά σοι πέμπειν τέκνῳ τε γῆς ἔνερθεν ἐς φάος,τἄμπαλιν δὲ τῶνδε γαίᾳ κάτοχα μαυροῦσθαι σκότῳ.ταῦτα θυμόμαντις ὤν σοι πρευμενῶς παρῄνεσα.εὖ δὲ πανταχῇ τελεῖν σοι τῶνδε κρίνομεν πέρι.Ἄτοσσαἀλλὰ μὴν εὔνους γʼ ὁ πρῶτος τῶνδʼ ἐνυπνίων κριτὴςπαιδὶ καὶ δόμοις ἐμοῖσι τήνδʼ ἐκύρωσας φάτιν.ἐκτελοῖτο δὴ τὰ χρηστά· ταῦτα δʼ, ὡς ἐφίεσαι,πάντα θήσομεν θεοῖσι τοῖς τʼ ἔνερθε γῆς φίλοις,εὖτʼ ἂν εἰς οἴκους μόλωμεν. κεῖνα δʼ ἐκμαθεῖν θέλω,ὦ φίλοι, ποῦ τὰς Ἀθήνας φασὶν ἱδρῦσθαι χθονός.Χορόςτῆλε πρὸς δυσμαῖς ἄνακτος Ἡλίου φθινασμάτων.Ἄτοσσαἀλλὰ μὴν ἵμειρʼ ἐμὸς παῖς τήνδε θηρᾶσαι πόλιν;Χορόςπᾶσα γὰρ γένοιτʼ ἂν Ἑλλὰς βασιλέως ὑπήκοος.Ἄτοσσαὧδέ τις πάρεστιν αὐτοῖς ἀνδροπλήθεια στρατοῦ;Χορόςκαὶ στρατὸς τοιοῦτος, ἔρξας πολλὰ δὴ Μήδους κακά.Ἄτοσσακαὶ τί πρὸς τούτοισιν ἄλλο; πλοῦτος ἐξαρκὴς δόμοις;Χορόςἀργύρου πηγή τις αὐτοῖς ἐστι, θησαυρὸς χθονός.Ἄτοσσαπότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χεροῖν αὐτοῖς πρέπει;Χορόςοὐδαμῶς· ἔγχη σταδαῖα καὶ φεράσπιδες σαγαί.Ἄτοσσατίς δὲ ποιμάνωρ ἔπεστι κἀπιδεσπόζει στρατῷ;