τίθησι. χἠ μὲν τῇδʼ ἐπυργοῦτο στολῇἐν ἡνίαισί τʼ εἶχεν εὔαρκτον στόμα,ἡ δʼ ἐσφάδαζε, καὶ χεροῖν ἔντη δίφρουδιασπαράσσει καὶ ξυναρπάζει βίᾳἄνευ χαλινῶν καὶ ζυγὸν θραύει μέσον.