μήτʼ ἀχρημάτοισι λάμπειν φῶς ὅσον σθένος πάρα.ἔστι γὰρ πλοῦτός γʼ ἀμεμφής, ἀμφὶ δʼ ὀφθαλμῷ φόβος·ὄμμα γὰρ δόμων νομίζω δεσπότου παρουσίαν.πρὸς τάδʼ ὡς οὕτως ἐχόντων τῶνδε, σύμβουλοι λόγουτοῦδέ μοι γένεσθε, Πέρσαι, γηραλέα πιστώματα·