καὶ πάννυχοι δὴ διάπλοον καθίστασανναῶν ἄνακτες πάντα ναυτικὸν λεών.καὶ νὺξ ἐχώρει, κοὐ μάλ᾽ Ἑλλήνων στρατὸςκρυφαῖον ἔκπλουν οὐδαμῇ καθίστατο:ἐπεί γε μέντοι λευκόπωλος ἡμέραπᾶσαν κατέσχε γαῖαν εὐφεγγὴς ἰδεῖν,πρῶτον μὲν ἠχῇ κέλαδος Ἑλλήνων πάραμολπηδὸν ηὐφήμησεν, ὄρθιον δ᾽ ἅμαἀντηλάλαξε νησιώτιδος πέτραςἠχώ: φόβος δὲ πᾶσι βαρβάροις παρῆνom. M, in margine add. mγνώμης ἀποσφαλεῖσιν: οὐ γὰρ ὡς φυγῇπαιᾶν᾽ ἐφύμνουν σεμνὸν Ἕλληνες τότε,ἀλλ᾽ ἐς μάχην ὁρμῶντες εὐψύχῳ θράσει:σάλπιγξ δ᾽δ᾽ postea add. M ἀυτῇ πάντ᾽ ἐκεῖν᾽ ἐπέφλεγεν.εὐθὺς δὲ κώπης ῥοθιάδος ξυνεμβολῇἔπαισαν ἅλμην βρύχιον ἐκ κελεύματος,θοῶς δὲ πάντες ἦσαν ἐκφανεῖς ἰδεῖν.τὸ δεξιὸν μὲν πρῶτον εὐτάκτως κέραςἡγεῖτο κόσμῳ, δεύτερον δ᾽ ὁ πᾶς στόλοςἐπεξεχώρει, καὶ παρῆν ὁμοῦ κλύειν