τοία δὲ δημόπρακτος ἐκ πόλεως μίαψῆφος κέκρανται, μήποτʼ ἐκδοῦναι βίᾳστόλον γυναικῶν· τῶνδʼ ἐφήλωται τορῶςγόμφος διαμπάξ, ὡς μένειν ἀραρότως.ταῦτʼ οὐ πίναξίν ἐστιν ἐγγεγραμμέναοὐδʼ ἐν πτυχαῖς βίβλων κατεσφραγισμένα,σαφῆ δʼ ἀκούεις ἐξ ἐλευθεροστόμουγλώσσης. κομίζου δʼ ὡς τάχιστʼ ἐξ ὀμμάτων.Κῆρυξἔοιγμεν ἤδη πόλεμον ἀρεῖσθαι νέον.εἴη δὲ νίκη καὶ κράτη τοῖς ἄρσεσιν.Βασιλεύςἀλλʼ ἄρσενάς τοι τῆσδε γῆς οἰκήτοραςεὑρήσετʼ οὐ πίνοντας ἐκ κριθῶν μέθυ.ὑμεῖς δὲ πᾶσαι σὺν φίλαις ὀπάοσιθράσος λαβοῦσαι στείχετʼ εὐερκῆ πόλιν,πύργων βαθείᾳ μηχανῇ κεκλῃμένην.καὶ δώματʼ ἐστὶ πολλὰ μὲν τὰ δήμια,δεδωμάτωμαι δʼ οὐδʼ ἐγὼ σμικρᾷ χερί.ἔνθʼ ὑμίν ἐστιν εὐτύκους ναίειν δόμουςπολλῶν μετʼ ἄλλων· εἰ δέ τις μείζων χάρις,