κορυφᾷ Διὸς εἰ κρανθῇ , πρᾶγμα τέλειον.δαυλοὶ γὰρ πραπίδωνδάσκιοί τε τείνουσιν πόροικατιδεῖν ἄφραστοι.

Χορόςἰάπτει δʼ ἐλπίδωνἀφʼ ὑψιπύργων πανώλειςβροτούς, βίαν δʼοὔτινʼ ἐξοπλίζει·πᾶν ἄπονον δαιμονίων.ἥμενος ὃν φρόνημά πωςαὐτόθεν ἐξέπραξεν ἔμπαςἑδράνων ἐφʼ ἁγνῶν.

Χορόςἰδέσθω δʼ εἰς ὕβρινβρότειον, οἵα νεάζειπυθμὴν διʼ ἁ-μὸν γάμον τεθαλὼςδυσπαραβούλοισι φρεσίν,καὶ διάνοιαν μαινόλινκέντρον ἔχων ἄφυκτον, ἄταν δʼ