Μήτιδος οἰκτρᾶς ἀλόχου,κιρκηλάτου τʼ ἀηδόνος,

Χορόςἅτʼ ἀπὸ χλωρῶν πετάλων ἐργομέναπενθεῖ μὲν οἶκτον ἠθέων·ξυντίθησι δὲ παιδὸς μόρον, ὡς αὐτοφόνωςὤλετο πρὸς χειρὸς ἕθενδυσμάτορος κότου τυχών·

Χορόςτὼς καὶ ἐγὼ φιλόδυρ-τος Ἰαονίοισι νόμοισιδάπτω τὰν ἁπαλὰνΝειλοθερῆ παρειὰνἀπειρόδακρύν τε καρδίαν.γοεδνὰ δʼ ἀνθεμίζομαιδειμαίνουσα φίλους, τᾶσδε φυγᾶςἀερίας ἀπὸ γᾶςεἴ τις ἐστὶ κηδεμών.

Χορόςἀλλά, θεοὶ γενέταικλύετʼ εὖ τὸ δίκαιον ἰδόντες·ἥβᾳ μὴ τέλεονδόντες ἔχειν παρʼ αἶσαν,