ἐμοῦ· κατʼ ἀρχῆς γὰρ φιλαίτιος λεώς.καὶ γὰρ τάχʼ ἄν τις οἰκτίσας ἰδὼν τάδεὕβριν μὲν ἐχθήρειεν ἄρσενος στόλου,ὑμῖν δʼ ἂν εἴη δῆμος εὐμενέστερος·τοῖς ἥσσοσιν γὰρ πᾶς τις εὐνοίας φέρει.Δαναόςπολλῶν τάδʼ ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα,αἰδοῖον εὑρεθέντα πρόξενον λαβεῖν.ὀπάονας δὲ φράστοράς τʼ ἐγχωρίωνξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολισσούχων θεῶνβωμοὺς προνάους καὶ πολισσούχων ἕδραςεὕρωμεν, ἀσφάλεια δʼ ᾖ διʼ ἄστεωςστείχουσι· μορφῆς δʼ οὐχ ὁμόστολος φύσις.Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ἰνάχῳ γένοςτρέφει. φύλαξαι μὴ θράσος τέκῃ φόβον·καὶ δὴ φίλον τις ἔκτανʼ ἀγνοίας ὕπο.Βασιλεύςστείχοιτʼ ἄν, ἄνδρες· εὖ γὰρ ὁ ξένος λέγει.ἡγεῖσθε βωμοὺς ἀστικούς, θεῶν ἕδρας·καὶ ξυμβολοῦσιν οὐ πολυστομεῖν χρεὼνναύτην ἄγοντας τόνδʼ ἐφέστιον θεῶν.